تبلیغات
گروه طراحان وبکده - هر رنگ نماد چیست؟
 
گروه طراحان وبکده
صفحه نخست            تماس با مدیر            پست الکترونیک           RSS            ATOM
درباره وبلاگ



مدیر وبلاگ : سینا بیات
نویسندگان

قرمز نماد قدرت
در شرق ، رنگ قرمز یادآور آتش و از طرفی نشان دهنده‌ی تولد دوباره می‌باشد.
ققنوس پرنده‌ی سرخ جنوب ، نماد رنگ قرمز است. گفته می‌شود ققنوس خود را روی توده‌ای از هیزم آتش زد ، سپس با شكوه و عظمت از آتش برخاست. 
در زبان آلمانی ، كلمه‌ی قرمز با واژه‌های زندگی و خون هم ریشه است. 
، چاپ بنر

قرمز نماد قدرت
در شرق ، رنگ قرمز یادآور آتش و از طرفی نشان دهنده‌ی تولد دوباره می‌باشد.
ققنوس پرنده‌ی سرخ جنوب ، نماد رنگ قرمز است. گفته می‌شود ققنوس خود را روی توده‌ای از هیزم آتش زد ، سپس با شكوه و عظمت از آتش برخاست. 
در زبان آلمانی ، كلمه‌ی قرمز با واژه‌های زندگی و خون هم ریشه است. 
، چاپ بنر
رنگ قرمز در كیمیاگری نشانه‌ی قدرت مردانه و نشانه‌ای از سرخی خورشید است. 
تا مدت‌ها قبل رنگ قرمز در كنار رنگ سیاه ، قدرت جادوگران را نشان می‌داد.
هم چنین رنگ قرمز از نظر نمادین ، مانند خونی است كه به هنگام فتح و پیروزی ریخته می‌شود. 
از زمان زندگی قبیله‌ای تا قرون وسطی وقتی كسی به جنگ یا شكار می‌رفت ، با رنگ قرمز نقاشی‌هایی روی بدن خود می‌كشید تا این رنگ قدرت جسمانی او را زیاد كند و از او در برابر مرگ و زخمی شدن محافظت نماید. در واقع انسان با به كار بردن این رنگ ف هم به دنبال خطر می‌رود و هم می‌خواهد خود را از آن حفظ كند. 
پزشكان قدیمی برای بیرون آوردن انرژی منفی و شوم از خانه از رنگ قرمز استفاده می‌كردند. گبومیان استرالیایی ، رنگ قرمز را نشانه‌ی باروری می‌‌دانستند و سنگ‌‌هایی به رنگ قرمز در مزارع خود پنهان می‌كردند تا تخم‌هایی كه در زمین كاشته‌اند ، بارور شوند و جوانه بزنند. 
در شرق تا قبل از سال 1940 ، قرمز را رنگ خوش شانسی و خوش بختی می‌دانستند. 
در روسیه سال‌‌ها قبل از این كه قرمز نشانه‌ی انقلاب باشد ، نشانه‌ی غرور ملی بود. 
اواسط تابستان ، نماد رنگ قرمز است ، به این علت كه حرارت خورشید به بالاترین سطخ خود می‌رسد. 
در چین ، قرمز نشانه‌ی خوش اقبالی است و نو عروسان لباس قرمز می‌‌پوشند. هم چنین در مراسم جشن فرزند تازه متولد شده ، از تخم مرغ قرمز استفاده می‌كنند. 
در مذاهب یهودیت و مسیحیت ، رنگ قرمز یادآور گناه به ویژه گناهان شهوانی بوده است. پیامبر مسیحیان یوشع در كتاب مقدس از " گناهانی كه مانند خون قرمزند " یاد كرده است. 
آبی نماد اعتماد 
در برخی افسانه‌‌ها ، آبی نشانه‌ی پدر آسمان است و نشان دهنده‌ی حكمت ، رهبری و پادشاهی می‌‌باشد. 
در نقاشی‌‌های كلیساها ، رنگ آبی نشان دهنده‌ی احساسات عمیق ، شكوفایی اعتقاد و تواضع در برابر خداوند و در اسلام و مسیحیت ، یادآور پاكی و ایمان است. 
رنگ آبی ، معنایی الهی و آسمانی دارد و در میان شرقی‌‌ها و غربی‌‌ها نشانه‌ای از تقدس است. به همین دلیل در كاشی‌كاری‌‌های مساجد ، حسینیه‌‌ها و مكان‌‌های مقدس از رنگ‌‌های آبی استفاده می‌كنند. چون این رنگ كمك می‌كند انسان به ملكوت بیندیشد. 
مسیحیان ، پیراهن حضرت مریم را كه دارای تمام فضایل اخلاقی است ، به رنگ آسمانی نقاشی می‌كردند كه نشان دهنده‌ی حفظ جان و جاودانگی او است. 
در قرن پانزدهم از اصطلاح " جوراب آبی " برای مسخره كردن زنانی كه تحصیلات دانشگاهی داشتند ، استفاده می‌شد ، زیرا به نظر مردم آن زمان آن‌ها زنانگی خود را نا دیده گرفته بودند تا درس بخوانند. 
در چین قدیم قدرت‌های اصلی را با اژدها نشان می‌دادند مثلا ؛ اژدهایی كه به رنگ آبی ارغوانی بود به عنوان پادشاه بهشت معرفی می‌شد از طرفی این اژدها نماد چوب نیز محسوب می‌شد. 
مردم سلتیك در شمال غربی اروپا ، آبی را رنگ خلاقیت و رنگ مقدس شاعران می‌دانستند. شاعرانی كه حماسه‌ی قهرمانی‌های گذشتگان را از حفظ می‌خواندند. 
اقوام مایا در آمریكای جنوبی ، برای رنگ آبی ارزش روحانی كمتری قائل بودند و از آن برای نشان دادن مردگان دشمن شكست خورده استفاده می‌كردند. 
در هنر باستانی شرق ، رنگ آبی روشن یادآور زندگی ، سپیده‌دم ، فصل بهار ، شكوفه‌ها و حاصل‌‌خیزی است. 
آبی بسیار تیره نشانه‌ی سرمای سوزناك و یخ‌‌های خطرناك است و هم چنین آن را نشان دهنده‌ی پایان زندگی هم می‌دانند. 
زرد نماد تفكر مثبت 
رنگ زرد را نشانه‌ی ذهن و تفكر برتر می‌دانند. 
هم چنین این رنگ ، روشنی و گرما ، فضیلت جویی ، عروج انبیاء ، شادمانی و سر خوشی را به ما نشان می‌دهد. 
در زمان قدیم ، رنگ زرد نشانه‌ی روح ،آزادی و استقلال بود و اله‌ی عطارد ، مثل فرشتگان مقرب درگاه خداوند به صورت رنگ زرد ظاهر می‌شد. 
در كشور ژاپن رنگ زرد نشانه‌ی وقار و نجابت است. جنگجگویان باستان این كشور در دوران خود ، گل‌های زرد داوودی را به نشانه‌ی پیمان شجاعت ، به خود آویزان می‌كردند. 
در بین پیشگویان قدیم ، رنگ زرد توصیفی از شیر و خورشید بود. آن‌ها زرد بودن شیر را تنها عاملی می‌دانستند كه او را در بین حیوانات به عنوان سلطان جنگل مطرح كرده است. 
مردم قرون وسطی معتقد بودند كه سنگ‌های زرد ، بیماری را از جسم او به درون خود جذب می‌كند. 
در یونان باستان ، رنگ زرد نشان دهنده‌ی حالات زنانه بود و پوشیدن لباس زرد را برای مردا غیر قابل قبول می‌دانستند ، آن‌ها الهه‌ها و دوشیزگان را با پیراهن زرد زعفرانی نقاشی می‌كردند. 
در چین باستان برای نشان دادن امپراطور به عنوان قدرت برتر از رنگ زرد استفاده می‌كردند. در آن زمان ، تنها امپراطور حق داشت لباس زرد بپوشد و اگر كسی جرات می‌كرد لباس زرد بپوشد باید انتظار مرگ سختی را می‌كشید. 
رنگ زرد نشانه‌ی بیماری نیز بوده است. زمانی كه یك كشتی دچار طاعون می‌شد ، پرچم زردی را بالا می‌بردند كه نشان می‌داد كشتی در قرنطینه است. 
از ویژگی‌‌های منفی رنگ زرد این است كه این رنگ نشان دهنده‌ی خیانت ، بی ایمانی ، نا امیدی ، ترس و حرص است. 
در قرن دهم در فراسنه به آدم‌های ترسو و نامرد لقب زرد می‌دادند ، در دوره‌ی انقلاب كبیر ، درهای خانه‌های مردمی را كه تصور می‌شد به دولت جدید خیانت كرده‌اند با رنگ زرد رنگ آمیزی می‌كردند. 
، چاپ فوری 
در قدیم رنگ زرد برای نشان دادن كسانی بود كه علیه كلیسای كاتولیك حرف می‌زدند و به كفرگویانی كه محكوم می‌شدند در هیزم سوزانده شوند ، لباس زرد می‌پوشاندند. 
هم چنین در قرون وسطی ، یهودیان را مجبور می‌كردند كه لباس زرد بپوشند. ناری‌های آلمان نیز یهودیان را مجبور می‌كردند كه به لباس خود ستاره‌ی زرد بدوزند. 
در قرن حاضر رنگ زرد نشانه‌ی ملی گرایی و وطن دوستی است. آمریكایی‌‌ها برای حمایت از سربازان جنگجو به رختان رمان‌های زرد می‌‌بندند. 
نارنجی نماد شكوه و عظمت 
رنگ نارنجی ، رنگ غروب آفتاب است و شكوه و عظمت بیابان های كویر را نشان می‌دهد. 
در آداب و رسوم مصر و یهودیان باستان ، نارنجی نشان دهنده‌ی شكوه و جلال بود. در برخی موارد رنگ نارنجی نشانه‌ی آتش نیز هست. 
در مصر رنگ نارنجی نشانه‌ی الهه‌ای به نام سمكت است كه سرش ، سر شیر است و ختر شجاع پادشاه خورشید می‌باشد.
در زمان قدیم برای نشان دادن قدرت و موفقیت از رنگ نارنجی در پرچم‌ها و تاج‌‌های پادشاهان استفاده می‌شد. 
میوه‌های نارنجی رنگ ، معنای خاص خود را دارند ؛ مثلا هلو نشانه‌ی طول عمر و جاودانگی است و پرتقال نشانه‌ی نیروی زندگی و قدرت خورشید می‌‌باشد. 
سبز نماد آرامش 
رنگ سبز به معنای آزادی و رهایی و نشانه‌ی زندگی است و حس آبادانی را تداعی می‌كند. 
رنگ سبز به خاطر آرام بخش بودنش به عنوان رنگ ایمنی و سلامت در جهان معرفی شده است. برای نشان دادن علائم فیزیكی بی خطر از این رنگ استفاده می‌شود. 
در قرون وسطی رنگ سبز نشانه‌ی زندگی جدید و رشد بود ، به همین دلیل رنگ سبز را برای لباس نو عروسان انتخاب می‌كردند. 
در اروپای غربی اعتقاد بر این بود كه رنگ سبز ، رنگ مورد علاقه‌ی قدرت‌های بزرگ است و این قدرت‌ها می‌‌توانند كسی را كه لباس سبز پوشیده ، به بد شانسی ابدی محكوم كنند. 
این خرافات تا حدی ادامه پیدا كرده است كه امروزه بسیاری از افراد با ماشین‌‌های سبز رانندگی نمی‌كنند و اعتقاد دارند كه احتمال تصادفات با این اتومبیل‌ها بیشتر است. 
رنگ سبز در چین نشانه‌‌ی ثروت است و در برخی اوقات یادآور باران شدیدی است كه زمین را بارور می‌كند. 
در گذشته رنگ سبز یادآور زهر بود و به همین دلیل هیچ گاه داروها را به رنگ سبز نمی‌ساختند. 
در اسلام ، رنگ سبز نشانه‌ی ایمان و عقیده در دین ، توكل به خدا ، بقا و جاودانگی است و هم چنین نشانه‌‌ی روز قیامت است. 
ارغوانی نماد اشرافیت 
هزارن سال است كه رنگ ارغوانی  قدرت مادی و دنیوی مخصوصا قدرت پادشاهنان مطرح شده سات. 
در زمان قدیم رنگ ارغوانی بسیار سخت تهیه می‌شد ، به همین دلیل تنها ثروتمندان لباس ارغوانی می‌پوشیدند. 
از طرف دیگر به دنیا آمدن در چنین خانواده‌ای كنایه از به دنیا آمدن در خانواده‌ای مهم و سلطنتی بود. 
در روم باستان كسانی كه از نظر خانوادگی و مقام اجتماعی افراد مهمی نبودند ، نباید لباس ارغوانی می‌پوشیدند ؛ چون این كار توهین بزرگی محسوب می‌شد و آن‌ها را به اعدام محكوم می‌كردند. 
رنگ‌های بنفش و ارغوانی نشانه‌ی ثروت ، نجیب زادگی ، زیاده‌روی ، ول‌خرجی ، هرج و مرج ، مرگ ، ستایش و عظمت هستند. 
بنفش مایل به آبی ، یادآور تنهایی است و بنفش مایل به قرمز نشانه‌ی عشق خدایی و روحانیت است. 
رنگ ارغوانی جنبه‌ی روحانی نیز دارد و از آن برای لباس كشیش‌‌ها و حاشیه شال نمازگزاران استفاده می‌شود. 
امروزه در بسیاری از كشورها در مراسم عزاداری به جای رنگ مشكی از رنگ بنفش تیره استفاده می‌كنند و این رنگ به عنوان رنگ رسمی عزاداری شناخته شده سات. 
قهوه‌ای نماد سادگی 
در گذشته رنگ‌های روشن مخصوص نجیب زادگان و اشراف و ثروتمندان بود و در مقابل دهقانان و افراد طبقه‌ی پایین جامعه از رنگ قهوه‌ای استفاده می‌كردند. 
در سال 1980 لباس افسران را از آبی سیر ، سیاه و خاكستری ، به رنگ قهوه‌ای تغییر دادند تا افسران مهربان‌‌‌تر به نظر برسند و آمار آدم كشی كاهش یابد. 
هم چنین در انگلستان در اصطلاح عامیانه برای افراد بی شور و شوق و خسته از زندگی ، از كلمه‌ی قهوه‌ای استفاده می‌كنند. 
خاكستری نماد ابهام 
از این رنگ برای نشان دادن جنبه‌ی ماورایی زندگی استفاده می‌كنند. 
به داستان هایی كه درباره‌ی ارواح و كسانی كه از دنیای دیگر به دیدن انسان می‌آیند ، خاكستری می گویند.
خاكستری نشانه‌ی ابهام و رنگ ابر و مه است و گاه آن چه را كه نمایان است پنهان می‌كند. 
در اسطوره‌های  یهودیان باستان ، رنگ خاكستری نشانه‌ی حكمت عمیق است. 
رنگ خاكستری در كلیساهای قرون وسطی ، نشانه‌ی  تواضع و پشمانی از گناه بود و راه‌بان بیش از دیگران از آن استفاده می‌كردند. 
در جنگ جهانی دوم برای توصیف زیر پا گذاشتن قوانین جیره‌بندی از اصطلاح « بازار خاكستری » استفاده می‌شد. 
رنگ خاكستری ، نشانه‌ی كمال و دانایی است و معمولا افراد با موی خاكستری آگاه و با تجربه به نظر می‌‌رسند.
رنگ خاكستری متالیك ، نشانه‌ی قدرت و ثروت است و جعبه‌ی كادوهای خاكستری متالیك اغلب از یك كادوی گران قیمت خبر می‌دهند. 
سفید نماد پاكی 
در گذشته لباس سفید نشانة‌ی ثروت بود و اگر كسی لباس سفید می‌پوشید ، مردم فكر می‌كردند خدمتكاری دارد تا آن را برایش تمیز نگه دارد. 
هم چنین مردم فكر می‌كردند كسانی كه لباس سفید می‌پوشند ا مقام اجتماعی بالایی برخوردارند ؛  زیرا در آن رنگ سفیر نشانه‌ی حقیقت و پاكی است و در تمام كشورها تكان دادن پرچم سفید نشانه‌ی فریاد صلح است. 
در یونان باستان برای رفتن به رختخواب لباس سفید می‌پوشیدند تا خواب‌های خوب ببینند. 
در هند ، چین و ژاپن رنگ سفید مرگ و عزا را به خاطر می‌آورد و این به دلیل همراهی رنگ سفید با بهشت و فرشتگان است. 
سیاه نماد مرگ 
رنگ سیاه نشانه‌ی غم و اندوه ، ترس ، رازداری و مبهم بودن است. 
در اكثر جوامع غربی رنگ سیاه یادآور مرگ ، عزا و خاك سپاری است. 
رنگ سیاه با تاریكی و ترس از ناشناخته‌ها ارتباط دارد و نیروهای مافوق طبیعی یا جادویی را به خاطر می‌آورد. 
در دنیای مد ، رنگ سیاه نشانه‌ی شیك پوشی ، جذابیت و زیبایی است. 
در بریتانیا به عضوی از خانواده كه باعث ننگ و رسوایی خانواده می‌شد " گوسفند سیاه خانواده " می‌نامند. 
در فرهنگ‌های غربی رنگ سیاه اغلب نشانه‌ی قدرت بسیار زیاد و پر رمز و راز بودن است. 
در فارسی وقتی می‌گوییم كسی " سیاه دل " است ، یعنی انسانی بد بین و بد دل است. 

چاپ  ، بسته بندی 





نوع مطلب :
برچسب ها :
لینک های مرتبط :

شنبه 17 مرداد 1394
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر


آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :